Do połowy XIX wieku miasto Pag otoczone było dużymi i pięknymi murami z wieżami obronnymi. Pag miał kilka bram miejskich; największa z nich znajdowała się na odcinku Katine i nosiła nazwę Porta Marina. Z tej bramy zachowało się tylko nadproże księcia Mikołaja Tiepolo. Mała Brama znajdowała się nieco dalej na południe.
Hale solne mają status zabytku, a znajdują się naprzeciwko centrum Prosiki. Świadczą one o utylitarnej architekturze minionych czasów i znaczeniu produkcji soli dla populacji Pagu. Pierwsze trzy magazyny zostały wybudowane w XVII wieku, a pozostałych sześć w czasie Drugiej administracji austriackiej.
Budowa kościoła św. Jerzego, patrona miasta i wyspy Pag, rozpoczęła się przed 1465 r. i trwała do końca XV wieku.
Archipelag Kornati jest wyjątkową grupą wysp w sercu chorwackiej części Adriatyku. Zajmuje powierzchnię około 320 km² i obejmuje około 150 wysp, wysepek i raf.

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny znajduje się na rynku głównym miasta i stanowi najcenniejszy zabytek architektury sakralnej w Pagu. Kamień węgielny położono 18 maja 1443 roku, czym rozpoczęła się wieloletnia budowa tego kościoła.
Nie wiadomo od kiedy dokładnie na Pagu produkuje się sól. Produkcja soli na terenach Chorwacji została po raz pierwszy wspomniana w książce prof. Candide'a z Uniwersytetu Neapolitańskiego z 1912 r. pod tytułem “Saliny Adriatyckie”.
Strona 5 z 7