Do połowy XIX wieku miasto Pag otoczone było dużymi i pięknymi murami z wieżami obronnymi. Pag miał kilka bram miejskich; największa z nich znajdowała się na odcinku Katine i nosiła nazwę Porta Marina. Z tej bramy zachowało się tylko nadproże księcia Mikołaja Tiepolo. Mała Brama znajdowała się nieco dalej na południe.
Spośród ośmiu chorwackich parków narodowych jest to najczęściej odwiedzany i jeden z najważniejszych. W 1979 r. jako jeden z pierwszych na świecie został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO.
Lun jest najbardziej na północ wysuniętą miejscowością na wyspie Pag i naturalnym rezerwatem oliwek. Około 80.000 drzew oliwnych i 1.500 rodzimej odmiany Oblica rośnie na powierzchni 23 ha. Drzewa przeplatają się w kamieniu, tworząc fascynujące kształty i surrealistyczne kontury.
Kościół św. Franciszka został wybudowany w drugiej połowie XV wieku w północnej części Starego Miasta. Prace nad fasadą trwały do drugiej dekady XVI w. W 1785 r. rozwiązano przyległy klasztor należący do zakonu Minorytów.
Nie wiadomo od kiedy dokładnie na Pagu produkuje się sól. Produkcja soli na terenach Chorwacji została po raz pierwszy wspomniana w książce prof. Candide'a z Uniwersytetu Neapolitańskiego z 1912 r. pod tytułem “Saliny Adriatyckie”.
Stare miasto Pag leży kilometr na południe od dzisiejszego centrum miasta. Niegdyś duże i bogate miasto, dziś jest archeologicznym stanowiskiem i sanktuarium. Zachował się romański kościół Matki Bożej z posągiem Matki Bożej i pozostałościami klasztoru franciszkańskiego.
Strona 2 z 7