Budowa klasztoru Benedyktynek pod wezwaniem św. Małgorzaty rozpoczęła się zaraz po założeniu nowego miasta Pag ku pamięci dawnego kościoła i klasztoru na Starym Mieście.
Stare miasto Pag leży kilometr na południe od dzisiejszego centrum miasta. Niegdyś duże i bogate miasto, dziś jest archeologicznym stanowiskiem i sanktuarium. Zachował się romański kościół Matki Bożej z posągiem Matki Bożej i pozostałościami klasztoru franciszkańskiego.
W okresie panowania weneckiego obywatele Pagu byli zwolnieni z udziału w wojskowych akcjach wojennych, ponieważ produkcja soli uważana była za niezwykle ważną. Ivan Petar Kašić zrzekł się jednak tego przywileju i wziął udział w jednej z najważniejszych bitew w historii: bitwie pod Lepanto w 1571 roku.
Nie wiadomo od kiedy dokładnie na Pagu produkuje się sól. Produkcja soli na terenach Chorwacji została po raz pierwszy wspomniana w książce prof. Candide'a z Uniwersytetu Neapolitańskiego z 1912 r. pod tytułem “Saliny Adriatyckie”.
Już pod koniec XIX wieku miasto Pag posiadało jeden z pierwszych zegarów słonecznych w Europie. Oznaczenie 15 południka znajduje się około 5 km od Pagu na drodze żwirowej, w obszarze nazwanym św. Maria Magdalena, a w linii przecięcia znajduje się marmurowy znak.
Hale solne mają status zabytku, a znajdują się naprzeciwko centrum Prosiki. Świadczą one o utylitarnej architekturze minionych czasów i znaczeniu produkcji soli dla populacji Pagu. Pierwsze trzy magazyny zostały wybudowane w XVII wieku, a pozostałych sześć w czasie Drugiej administracji austriackiej.
Strona 5 z 7