Obszar północnego Velebitu został ogłoszony parkiem narodowym w 1999 r. z powodu niezwykłej różnorodności zjawisk krasowych, bogactwa życia biologicznego i niezwykłego piękna przyrody na stosunkowo małej powierzchni 109 km².
Kościół św. Franciszka został wybudowany w drugiej połowie XV wieku w północnej części Starego Miasta. Prace nad fasadą trwały do drugiej dekady XVI w. W 1785 r. rozwiązano przyległy klasztor należący do zakonu Minorytów.
Park Narodowy Paklenica położony jest na wybrzeżu południowego Velebitu. Obejmuje ona cieki wodne Velika i Mala Paklenica, ich wyraziste kaniony wycięte pionowo w południowym zboczu Velebitu i okolic.
Do połowy XIX wieku miasto Pag otoczone było dużymi i pięknymi murami z wieżami obronnymi. Pag miał kilka bram miejskich; największa z nich znajdowała się na odcinku Katine i nosiła nazwę Porta Marina. Z tej bramy zachowało się tylko nadproże księcia Mikołaja Tiepolo. Mała Brama znajdowała się nieco dalej na południe.
Stare miasto Pag leży kilometr na południe od dzisiejszego centrum miasta. Niegdyś duże i bogate miasto, dziś jest archeologicznym stanowiskiem i sanktuarium. Zachował się romański kościół Matki Bożej z posągiem Matki Bożej i pozostałościami klasztoru franciszkańskiego.
Nie wiadomo od kiedy dokładnie na Pagu produkuje się sól. Produkcja soli na terenach Chorwacji została po raz pierwszy wspomniana w książce prof. Candide'a z Uniwersytetu Neapolitańskiego z 1912 r. pod tytułem “Saliny Adriatyckie”.