
Budowa kościoła św. Jerzego, patrona miasta i wyspy Pag, rozpoczęła się przed 1465 r. i trwała do końca XV wieku.

Do połowy XIX wieku miasto Pag otoczone było dużymi i pięknymi murami z wieżami obronnymi. Pag miał kilka bram miejskich; największa z nich znajdowała się na odcinku Katine i nosiła nazwę Porta Marina. Z tej bramy zachowało się tylko nadproże księcia Mikołaja Tiepolo. Mała Brama znajdowała się nieco dalej na południe.

Kościół św. Franciszka został wybudowany w drugiej połowie XV wieku w północnej części Starego Miasta. Prace nad fasadą trwały do drugiej dekady XVI w. W 1785 r. rozwiązano przyległy klasztor należący do zakonu Minorytów.
Budowa klasztoru Benedyktynek pod wezwaniem św. Małgorzaty rozpoczęła się zaraz po założeniu nowego miasta Pag ku pamięci dawnego kościoła i klasztoru na Starym Mieście.

Wieża Skrivanat jest jedyną z dziewięciu wież obronnych Pagu, która przetrwała. Została zbudowana w XV wieku i zachowała się w oryginalnej formie.

Hale solne mają status zabytku, a znajdują się naprzeciwko centrum Prosiki. Świadczą one o utylitarnej architekturze minionych czasów i znaczeniu produkcji soli dla populacji Pagu. Pierwsze trzy magazyny zostały wybudowane w XVII wieku, a pozostałych sześć w czasie Drugiej administracji austriackiej.