Już pod koniec XIX wieku miasto Pag posiadało jeden z pierwszych zegarów słonecznych w Europie. Oznaczenie 15 południka znajduje się około 5 km od Pagu na drodze żwirowej, w obszarze nazwanym św. Maria Magdalena, a w linii przecięcia znajduje się marmurowy znak.
Do połowy XIX wieku miasto Pag otoczone było dużymi i pięknymi murami z wieżami obronnymi. Pag miał kilka bram miejskich; największa z nich znajdowała się na odcinku Katine i nosiła nazwę Porta Marina. Z tej bramy zachowało się tylko nadproże księcia Mikołaja Tiepolo. Mała Brama znajdowała się nieco dalej na południe.
Park Narodowy Paklenica położony jest na wybrzeżu południowego Velebitu. Obejmuje ona cieki wodne Velika i Mala Paklenica, ich wyraziste kaniony wycięte pionowo w południowym zboczu Velebitu i okolic.
Rzeka Krka jest naturalnym fenomenem krasowym składającym się z siedmiu barier trawertynowych o łącznym spadku 242 m. Najczęściej odwiedzanymi częściami Parku Narodowego Krka są wodospady “Roški slap” i “Skradinski buk”.
Lun jest najbardziej na północ wysuniętą miejscowością na wyspie Pag i naturalnym rezerwatem oliwek. Około 80.000 drzew oliwnych i 1.500 rodzimej odmiany Oblica rośnie na powierzchni 23 ha. Drzewa przeplatają się w kamieniu, tworząc fascynujące kształty i surrealistyczne kontury.
Nie wiadomo od kiedy dokładnie na Pagu produkuje się sól. Produkcja soli na terenach Chorwacji została po raz pierwszy wspomniana w książce prof. Candide'a z Uniwersytetu Neapolitańskiego z 1912 r. pod tytułem “Saliny Adriatyckie”.